این روزها دائما در سفرم بین گذشته،اکنون، حال و آینده. دائما رشته افکارم تسبیح احساساتم را پاره میکنه. نمی دونم شاید اگر تولدی دیگه بود کار به اینجا نمی رسوندم که چنین دست و پا زدنی ببینم. به قول وبلاگ ناردیس زندگی پاره خطی است بین دو پاره خط تولد و مرگ. اگر خوشی ها ابدی نیستند، مصیبت ها هم پایداری ندارند.
عنوان پست اما یک آهنگ ترکی هست Büklüm Büklüm که بالاخره اینترنت یاری داد تا بعد ۶ روز پیداش کنم بخشی شو می ذارم اینجا اون اولش که قشنگه. آخراش آهنگ از ریتم میفته.
Ne söylesen ne beklesen
Yaradan’dan ya da kaderinden
Ele geçmez istediğin
Uğruna savaş vermediysen
Sevilmeden de sevmeyi
Neyi özlediğini bilmeyi
Acı da olsa yine gerçeği
Görüp de söylemeyi bilmediysen
0Sanki seni boğar gibi
00Sanki yeniden doğar gibi
Sanki zaman zaman ölür gibi
پ.ن ؛ زندگی تجربه تلخ فراوان دارد *** دوسه تا کوچه و پس کوچه و اندازه یک عمر بیابان دارد *** ما چه کردیم و چه خواهیم کرد در این فرصت کم …
امیدوارم زودتر خوب بشی ...:)